Τοποθέτηση Γιώργου Παπαδόπουλου εκ μέρους της ΔΑΣ στο ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας

Η κυβέρνηση της ΝΔ έδωσε στην δημοσιότητα εγκύκλιο για την εφαρμογή του κατάπτυστου "νόμου - εκτρώματος" Χατζηδάκη, θέλοντας να απαγορεύσει τις απεργίες, να βάλει στον γύψο συνδικάτα και αγωνιστές εργαζομένους με κρατικό φακέλωμα, να χτυπήσει τη λειτουργία των συνδικάτων.  

Οι μισθοί και οι συντάξεις πετσοκομμένοι και καθηλωμένοι εδώ και μία δεκαετία και το ρεύμα +50% παντού, η βενζίνη, τα  βασικά τρόφιμα, ακόμα και ο καφές! Ένας ολόκληρος μισθός φεύγει για το ενοίκιο και τα κοινόχρηστα, το ρεύμα και το νερό. Τα σωματεία πρέπει να μπουν μπροστά, να κάνουμε στην άκρη τις ξεπουλημένες ηγεσίες που λένε δίχως ίχνος ντροπής, ότι δεν υπάρχει λόγος να διαδηλώσουμε στη ΔΕΘ. Να θυμίσουμε ότι η κυβέρνηση είχε το θράσος να μιλήσει για αύξηση του κατώτερου μισθού με το ποσόν των 13ων ευρώ τον μήνα από την αρχή του επόμενου έτους. Στην πραγματικότητα είναι μείωση μιας και αυτή η “αύξηση” δεν φτάνει να καλύψει ούτε την αύξηση στα καύσιμα να πάμε για δουλειά.
Όσον αφορά τις εξελίξεις με την πανδημία, ο εμβολιασμός είναι μια πράξη ευθύνης και αλληλεγγύης προς το κοινωνικό σύνολο. Δυστυχώς η κυβέρνηση στηρίζοντας τον ανορθολογισμό για να πάει η αντιπαράθεση σε βολικό γήπεδο γι αυτήν, δεν προχώρησε ως όφειλε στην πλήρη ορθή ενημέρωση της κοινωνίας. Κατάφερε η κυβέρνηση να μετατρέψει το εμβόλιο, που είναι ένα επίτευγμα της εξέλιξης της επιστήμης, σε όπλο επίθεσης των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Αποτέλεσμα να προωθεί σήμερα την απαράδεκτη αναστολή σε υγειονομικούς που μέχρι πριν έρθουν μαζικά τα εμβόλια, τους χειροκροτούσε ως ήρωες. Τώρα με το φούντωμα  του 4ου κύματος αντί για προσλήψεις προχωρά σε αναστολές με σκοπό την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της υγείας. Οι άνθρωποι λειτουργούν καθαρά μόνο για τα κέρδη των ιδιωτών. Αγνοώντας το γεγονός ότι μόνο το δημόσιο σύστημα ήταν αυτό που στήριξε τον λαό στην πανδημία και οι ιδιώτες περίμεναν σαν τα κοράκια να αρπάξουν κονδύλια και εισαγωγές από ευκατάστατους ασθενείς. Χρειάζεται η επιστροφή όλων στην εργασία τους και επιστημονική στήριξη σε αυτό τον κόσμο για να πεισθεί να εμβολιαστεί. Καμία ιδιωτικοποίηση κανένας εργολάβος στα δημόσια νοσοκομεία.
Η μαχητική απάντηση που δόθηκε από χιλιάδες εργαζόμενους με κορύφωση την απεργία στις 10 του Ιούνη είναι παρακαταθήκη για τους επόμενους αγώνες, για να πάει και αυτό το νομοθετικό πλαίσιο που ψήφισε η κυβέρνηση εκεί που πήγαν και άλλοι αντεργατικοί νόμοι των κυβερνήσεων διαχρονικά, στον κάλαθο των αχρήστων. Ο προβληματισμός και η ανησυχία ανάμεσα στους εργαζόμενους είναι έκδηλα. Ακόμα και σήμερα τρεις μήνες μετά η συζήτηση ανάβει για τον νόμο και για τους τρόπους αντιμετώπισής του.
Έρχεται ένας βαρύς χειμώνας για κάθε εργαζόμενο και κάθε λαϊκή οικογένεια. Ξεκινάει η σχολική χρονιά με σοβαρούς προβληµατισµούς και ερωτητικά για τους όρους που θα λειτουργήσουν φέτος τα σχολεία, για τις επιπτώσεις που θα έχουν τα αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια που ψηφίστηκαν το προηγούμενο διάστηµα. Με πολυμελή τμήματα από την μία ή σε τηλεκπαίδευση από την άλλη. Δημιουργεί σχολεία πολλών ταχυτήτων, εξαναγκάζει τους γονείς να βάζουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη µμόρφωση των παιδιών τους, ανοίγει την πόρτα σε ιδιώτες και χορηγούς. Διαχωρίζει τα παιδιά «σ’ αυτά που παίρνουν και σ’ αυτά που δεν παίρνουν τα γράµµατα», υποβαθμίζοντας το περιεχόµενο της µμόρφωσης. Βάζει ακόµα περισσότερα εµπόδια στα παιδιά των λαϊκών οικογενειών ώστε να µπορέσουν να σπουδάσουν. Οι εκπαιδευτικοί µέσα από ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχονται κατά πόσο εφαρµόζουν και προωθούν αυτές τις αλλαγές. Γενικεύονται ακόµα περισσότερο οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις.
Μέσα σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η ακρίβεια και οι ανατιμήσεις σε μια σειρά από αγαθά πρώτης ανάγκης όπως το ψωμί , γάλα , θέρμανση , ρεύμα κλπ. Δουλεύουμε ένα μήνα όμως δεν βγάζουμε τον μήνα . Αυτό το βιώνουν καθημερινά στο πετσί τους οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές οικογένειες που η ζωή τους έχει μετατραπεί σε ένα διαρκή αγώνα τρεξίματος και αντί να ανεβαίνει το εισόδημα ανεβαίνουν τα έξοδα και οι υποχρεώσεις τους.
Για όλα αυτά η ηγεσία της ΓΣΕΕ εδώ και μήνες δεν έχει βγάλει κουβέντα. Και όμως έβγαλε δελτίου τύπου, με αφορμή τη ΔΕΘ για να επισφραγίσει ότι και το επόμενο διάστημα θα βάλει πλάτη στην κυβέρνηση και τους επιχειρηματικούς ομίλους για να προχωρήσουν την σφαγή των εργατικών δικαιωμάτων χωρίς αντιδράσεις, καλώντας τους εργαζόμενους να «κάτσουν στα αυγά τους» με πρόσχημα την πανδημία .
Κλείνουμε ένα χρόνο από τις καταστροφικές πλημμύρες που χτύπησαν τον νομό μας με τα σημάδια των καταστροφών να είναι ακόμη εμφανή. Μέσα σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες τα ταξικά σωματεία βγήκαν μπροστά οργανώνοντας την αλληλεγγύη προς τους πληγέντες και από την άλλη στηρίζοντας τα δίκαια αιτήματα των επιτροπών πληγέντων. Τα ταξικά σωματεία στήριξαν κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις στο δημοτικό συμβούλιο και στην αντιπεριφέρεια για 100% αποζημίωση των πληγέντων , καθώς και για το διαχρονικό και αναγκαίο αίτημα για σχεδιασμό και υλοποίηση έργων για την αντιπλημμυρική θωράκιση του νομού μας. Επίσης συμμετείχαμε σε δράσεις και κινητοποιήσεις με το συντονιστικό Αγράφων
αναδεικνύοντας όλα αυτά τα ζητήματα, με κύριο αίτημα να γίνουν έργα αντιπλημμυρικά και όχι πάρκα αιολικά. Μπορούμε να πούμε ότι είχαμε πλούσια δράση σε αντίθεση με την ηγεσία του ΔΣ του ΕΚΚ ,που όλο το χειμώνα είχε μπει σε όπως και για κάθε άλλη διεκδίκηση όπως για παράδειγμα της οργάνωσης της πάλης ενάντια στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη.
Για όλα αυτά τα θέματα εύλογα τίθεται το ερώτημα σε κάθε σωματείο και κάθε συνδικαλιστή. Ποια είναι η θέση μας , τι πρέπει να κάνουμε; Θα υπερασπιστούν τα σωματεία και συνδικάτα; θα διεκδικούν το δίκιο των εργατών έχοντας την δυνατότητα να επιλέξουν όποια μορφή πάλης επιθυμούν και θεωρούν ότι μπορεί να φέρει αποτελέσματα, όπως για παράδειγμα την κήρυξη απεργίας; Ή θα δεχτούν να γίνουν μηχανισμοί πλήρως ενσωματωμένοι στην εργοδοσία, μηχανισμοί ελέγχου των αντιδράσεων των εργαζομένων, μηχανισμοί καταγραφής των συνδικαλισμένων για λογαριασμό της εργοδοσίας; Αυτό το δίλημμα έχει τεθεί σε συνδικάτα και συνδικαλιστές και έχουμε όλοι την υποχρέωση να σταθούμε απέναντι σε όλα αυτά και να επιλέξουμε με ποιον θα πάνε . Θα κάτσουμε και εμείς στα αυγά μας και θα βλέπουμε να τσαλαπατάνε τα εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματα μας ή θα οργανώσουμε τον αγώνα δίνοντας θάρρος στους εργαζόμενους, ενάντια στη μιζέρια και την μοιρολατρία, για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών;
Αν νομίζουν κυβέρνηση, επιχειρηματικοί όμιλοι και οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ότι τα συνδικάτα θα κάτσουν με τα χέρια σταυρωμένα μπροστά στη νέα σφαγή των δικαιωμάτων τους είναι γελασμένοι.
Τα ταξικά σωματεία ήδη προετοιμάζουν νέους αγώνες τηρώντας παράλληλα με ευλάβεια όλα τα μέτρα για την προστασία της υγείας σε αντίθεση με την κυβέρνηση και τους μεγαλοεργοδότες που με όχημα την “ατομική ευθύνη” προσπαθούν να συγκαλύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους.
Από την μεριά της ΔΑΣ, στηρίζουμε και θα συμμετέχουμε στην κινητοποίηση που θα πραγματοποιηθεί αύριο, στην πύλη του νοσοκομείου στις 11πμ , από την Ένωση Ιατρών νοσοκομείου και Κ.Υ Καρδίτσας .
Τετάρτη 8/9/21

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 06.13
Δύση: 18.31
Σελήνη
13 ημερών
1916
Τα βουλγαρικά στρατεύματα εκκενώνουν τη Φλώρινα.
1920
Ο Βασιλεύς Αλέξανδρος δέχεται θανατηφόρο δάγκωμα πιθήκου.
Η Μεραρχία Σμύρνης διενεργεί επιδρομή κατά της Νίκαιας, την οποία βρίσκει εκκενωμένη και πυρπολημένη.
1941
Σφαγές Ελλήνων από τους Αλβανούς στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας.
1943
Σφαγές Ελλήνων από τους Γερμανούς στις Καρυές Λακωνίας.
1944
Οι Γερμανοί εκκενώνουν τη Ναύπακτο και το Άργος.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Επέτειος
 
Είναι 3 φίλοι και ετοιμάζουν την καθιερωμένη τους εξόρμηση για κυνήγι χωρίς τις γυναίκες τους. Ο ένας όμως αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα και λέει στους άλλους δύο μες στην στενοχώρια πως δεν θα πάει φέτος μαζί τους. «Αν πας και φέτος για κυνήγι και με αφήσεις μόνη μου στην επέτειό μας θα σε χωρίσω..» του είπε η γυναίκα του και αυτός δεν ήθελε να τη χάσει.
Ετοιμάστηκαν οι άλλοι 2 με κρύα καρδιά και πήγαν. Ξαφνικά βλέπουν και τον τρίτο να έρχεται μέσ’ την καλή χαρά! «Τι έγινε;» του λένε, «πώς και ήρθες τελικά; Σε άφησε η γυναίκα σου;» «Ναι!» τους λέει, «είχαμε επέτειο σήμερα και είχε φέρει στο σπίτι κάτι μαστίγια που φοβήθηκα και σχοινιά χοντρά, κάτι αλυσίδες, κάτι λουκέτα, κάτι χειροπέδες και μου λέει: «Γδύσε με» και εγώ την έγδυσα. Μετά μου λέει: «Δέσε με, με το σχοινί» και εγώ την έδεσα. Μετά μου λέει: «Δέσε με και με την αλυσίδα και βάλε και το λουκέτο» την έδεσα και με την αλυσίδα και έβαλα και το λουκέτο. Μετά μου λέει: «Φόρα μου και τις χειροπέδες» και τις έβαλα και αυτές. Μετά μου λέει: «Τώρα κάνε ό,τι πραγματικά θες» και να ‘μαι!!!»