"Να υπερασπιστούμε την απεργία και τη συλλογική δράση"

Συγκέντρωση Πέμπτη 14 Δεκέμβρη, 11:00 μμ στην Κεντρική Πλατεία Καρδίτσας

Η δικτατορία των τραπεζών ως διαρκές μνημόνιο, με εργαλείο το χρέος, περιορίζει κι αυτή τη κοινοβουλευτική εξουσία, εκχωρεί τη δημόσια περιουσία, θεσμοθετεί τον κοινωνικό μεσαίωνα Τα προβλήματα οξύνονται και τα διαρκή μνημόνια προαναγγέλλουν ένα ζοφερό μέλλον για τον ελληνικό λαό και τη νεολαία.

Συνεπώς ο κάθε αγώνας, όπου κι αν ξεσπά, πρέπει να αναδεικνύει την αιτία των προβλημάτων (καπιταλιστική κερδοφορία, χρέος, ΕΕ κλπ) και να ενώνει τους εργαζομένους στη βάση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους. Οφείλει να εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της επίθεσης που δεχόμαστε, να συσπειρώνει δυνάμεις και να κλιμακώνεται, με στόχο την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών. Οφείλει επίσης να αποκαλύπτει το ρόλο των μνημονιακών κομμάτων και των συνδικαλιστικών τους απολήξεων.
Οφείλουμε δηλαδή να απαντήσουμε στην επίθεση που δεχόμαστε με αντίστοιχα μέσα. Να εμπνεύσουμε αγώνες που θα είναι νικηφόροι και αποτελεσματικοί. Αλλιώς, η αποσπασματικότητα και η ασυνέχεια θα εντείνει την απογοήτευση, την ιδιώτευση και τον εκφασισμό. Κι ενώ η κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει δικαιολογεί, όχι μια 24/ωρη απεργία αλλά, με σχέδιο και οργανωμένη κλιμάκωση, μια γενική απεργία διαρκείας, για να ανατρέψει τα μνημόνια και να διώξει όλους αυτούς που τα υλοποίησαν, βλέπουμε να μετατρέπεται ο ελληνικός λαός σε θεατή ενός παιχνιδιού επιβίωσης, όπου το βραβείο είναι μια θέση εργασίας ελαστικού ωραρίου και μισοαμοιβόμενη. Ποιός λοιπόν θα οργανώσει και θα ηγηθεί της αντίστασης;
Για τη συνδικαλιστική «αριστοκρατία» σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ    
Ποια είναι η αξιοπιστία όμως των συνδικαλιστικών ηγεσιών και ιδίως στις δευτεροβάθμιες οργανώσεις; Ελάχιστη έως αρνητική για την πλειοψηφία των εργαζομένων, γιατί από τη μια είναι συνδεδεμένες με μια αριστοκρατική-προνομιακή για τα συνδικαλιστικά στελέχη λειτουργία και από την άλλη είναι εμφανής ο ομφάλιος λώρος που τις συνδέει με τα κόμματα που κυβέρνησαν, κυβερνούν ή θέλουν να κυβερνήσουν και τα οποία έχουν υπογράψει και υλοποιήσει όλες αυτές τις πολιτικές που φτωχοποίησαν το λαό και μας οδηγούν σε ένα κοινωνικό μεσαίωνα.
Ο παλιός και νέος κρατικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός υποκρίνονται τους αγωνιζόμενους και παζαρεύουν κάτω από το τραπέζι επιμέρους και συντεχνιακές ρυθμίσεις, που προσωρινά θα διασφαλίσουν τον διαμεσολαβητικό τους ρόλο και θα εξασφαλίσουν την ανοχή των εργαζομένων στη εφαρμοζόμενη πολιτική. Ακόμη περισσότερο με την επιλεκτική μνήμη τους και τις συγκρίσεις ανάμεσα στο πόσο σκληρή ή μαλακή είναι η εφαρμογή των μνημονίων από τις διάφορες κυβερνήσεις, επιχειρούν να εγκλωβίσουν τους εργαζομένους στον καλύτερο διαχειριστή των μνημονίων και να εμφανίσουν τα διαρκή μνημόνια ως μια φυσική καταστροφή ή και τιμωρία για τις αμαρτίες μας, που πρέπει με ιώβεια υπομονή να υπομείνουμε.
Ταυτόχρονα εξαγγέλλουν απεργίες που στην πλειοψηφία τους ούτε οι ίδιοι και οι μηχανισμοί τους δεν κινητοποιούνται (το είδαμε και στην Καρδίτσα με την επίσκεψη μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ) αφού ο στόχος τους είναι ένα δίλεπτο στις ειδήσεις για να «χρεώσουν» τα προβλήματα στον κομματικό αντίπαλο και την απάθεια εξολοκλήρου στον λαό, που κάθεται στους καναπέδες. Οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της αδράνειας, παρουσιάζονται ως τιμητές. Δεν είναι θέατρο του παραλόγου. Είναι σχέδιο προώθησης του επόμενου πολιτικού σχήματος που θα διαχειριστεί τα μνημόνια.
Απέναντι στα παραπάνω οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να μείνουν απαθείς. Στην απεργία της 14ης Δεκέμβρη πρέπει να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην απεργία απέναντι στην Κυβέρνηση, τη μνημονιακή αντιπολίτευση, στην τρόικα που το περιορίζουν και απέναντι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που το ευτελίζουν.
Οι απεργοί δεν πρέπει να δώσουν επιχειρήματα στην απογοήτευση και την υποταγή, δεν πρέπει όμως και να αθροιστούν οι φωνές μας με αυτούς που υπονομεύουν την απεργία, εξαγγέλλοντας ακίνδυνες και επετειακές φιέστες.
Πρέπει οι φωνές των απεργών να ενώσουν τις δυνάμεις που αγωνίζονται για την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων και των εκφραστών της, παραμερίζοντας τις λογικές του ηγεμονισμού ή της απομόνωσης στο κίνημα.
Τα μνημόνια δεν είναι μονόδρομος! Είναι εξαθλίωση και ισόβια χρεωκοπία! Μονόδρομος είναι ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
(Κοινή Δράση Εκπαιδευτικών, άλλη ρΟΤΑ, Αγωνιστική Δράση Νοσοκομειακών)
στο Νομαρχιακό Τμήμα Καρδίτσας της ΑΔΕΔΥ

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 05.58
Δύση: 20.59
Σελήνη
5 ημερών
740
Θάνατος του Αυτοκράτορος Λέοντος Γ΄ Ισαύρου. Τον διαδέχεται ο υιός του Κωνσταντίνος Ε΄.
860
Ρωσικός στόλος εισέρχεται στον Βόσπορο, λεηλατεί τις ακτές και επιτίθεται κατά της Κωνσταντινουπόλεως.
1470
Άφιξη των χερσαίων δυνάμεων του Μεχμέτ Β΄ Πορθητού στην βενετοκρατούμενη Χαλκίδα για να λάβουν μέρος στην πολιορκία της.
1821
Οι κάτοικοι των Καλαρρυτών και του Συρράκου Ηπείρου κηρύσσουν την Επανάσταση κατά των Τούρκων.
Οι Αμπαδιώτες Τούρκοι επιτίθενται ορμητικά στους Κρήτες επαναστάτες στον Άγ. Βασίλειο.
Μάχη της Λαγκάδας.
1913
Άρνηση των Βουλγάρων να αποσύρουν τα τμήματά τους από τη Θεσσαλονίκη και εξαναγκασμός τους σε παράδοση.
1914
Οι κυβερνήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων εγκρίνουν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας για την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου.
1953
Το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα Κορέας αποκρούει ισχυρή επίθεση κινεζικού συντάγματος κατά του υψώματος Χάρρυ (ύψ. 440).
1956
Εμπρησμός δασώδους περιοχής στην Τρόοδο από τους Άγγλους με σκοπό την σύλληψη του επιτελείου της ΕΟΚΑ.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Η ευχάριστη είδηση

Μια βδομάδα μετά το γάμο, η γυναίκα ξυπνάει τον άντρα της, πριν καλά καλά χαράξει.
- Αγάπη μου, έμαθα τα ευχάριστα νέα και σε ξύπνησα άρον άρον να σου τα πω. Σε λίγο καιρό θα είμαστε τρεις στο σπίτι.
Παρά το άγριο ξύπνημα, ένα τεράστιο χαμόγελο ευτυχίας σχηματίζεται στο πρόσωπο του άντρα.
- Αλήθεια κούκλα μου; Είσαι σίγουρη για το χαρμόσυνο αυτό νέο;
- Ναι, διάβασε το τηλεγράφημα που μόλις μου ήρθε:
- "Έρχομαι απόψε με το τρένο των δέκα STOP Φιλιά STOP Η μαμά σου STOP".