Η αξιοποίηση του «stress» με σκοπό την ηρεμία…

altΑς ξεκινήσουμε από μία μη-αφοριστική διαπίστωση...
To stress δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό! Stress (άγχος) μπορεί να έχουμε σε διάφορες στιγμές της ζωής μας, ακόμα και ολόκληρες φάσεις, όπως μία περίοδος εξετάσεων, πριν ή μετά από μία σημαντική ανακοίνωση, κατά την διάρκεια ενός αγώνα ή μίας κινητοποίησης... Το σώμα και ο νους μας είναι σε εγρήγορση, μας κρατούν έτοιμους να αντιδράσουμε σε ό,τι χρειαστεί. Αυτή μπορεί να είναι μία στρεσογόνα συνθήκη και δεν είναι απαραίτητα αρνητική.
Κατά συνέπεια μπορούμε να ηρεμήσουμε και μόνο αν συνειδητοποιήσουμε ότι το stress δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα! Ίσως μάλιστα μπορεί κάποιες φορές να είναι μία καλοδεχούμενη λειτουργία που "έρχεται" να βοηθήσει τον εαυτό μας σε στιγμές δυσκολίας (φαινόμενο κινητοποίησης-εγρήγορσης).
Τι γίνεται όμως όταν το αίσθημα αυτό δεν μπορεί να ερμηνευτεί; Όταν δεν μπορούμε να εξηγήσουμε ούτε από που προέρχεται ούτε τι εξυπηρετεί ; Τότε προφανώς το stress δεν είναι ωφέλιμο, ούτε χρήσιμο. Και πάλι όμως "για να συμβαίνει κάτι σημαίνει!" Και αυτή είναι η χρησιμότητα του: Αυτή τη φορά το stress είναι ένα σημάδι, ένας συναγερμός που προειδοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά...
Ψυχραιμία λοιπόν...
γιατί αν κάτι δεν πάει καλά, αυτό που χρειάζεται είναι να το αντιμετωπίσουμε και να φέρουμε την πνευματική και ψυχική μας κατάσταση εκ νέου σε μία θέση ισορροπίας. 

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 05.43
Δύση: 19.11
Πρώτο Τέταρτο
1854
Ο Ν. Ζέρβας και ο Σπ. Καραϊσκάκης με 400 άνδρες συγκρούονται στην Πλάκα Ιωαννίνων με τους Τούρκους του Πίτσιαρη.
1884
Εγκαινιάζονται οι Θεσσαλικοί Σιδηρόδρομοι.
1897
Μάχη των Φαρσάλων.
1912
Οι Ιταλοί αποβιβάζονται στα Δωδεκάνησα και τα προσαρτούν.
1917
Το III Τάγμα του 1ου ΣΠ καταλαμβάνει το ύψ. Σεμέν ντε Φερ (νότια της Ειδομένης).
1941
Βυθίζεται στον όρμο Αντικύρων από γερμανικά βομβαρδιστικά το πλωτό νοσοκομείο "Σωκράτης".

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Ο πιο γρήγορος μπαμπάς...

Στην αυλή του σχολείου, τρία παιδιά συζητάνε για τη... μεγαλοσύνη των μπαμπάδων τους και τα κατορθώματά τους.
- Ο μπαμπάς μου, λέει το ένα, είναι τόσο γρήγορος, που πετάει ένα βέλος με το τόξο του κι αρχίζει να τρέχει και φτάνει στο στόχο πριν απ το βέλος.
- Αυτό δεν είναι τίποτα, λέει το δεύτερο. Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι κυνηγός. Πυροβολεί με την καραμπίνα του και αρχίζει να τρέχει προς το θήραμα και το φτάνει πριν το χτυπήσουν τα σκάγια.
- Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι πιο γρήγορος απ όλους. Είναι δημόσιος υπάλληλος και σχολάει στις 3:30, αλλά είναι σπίτι απ τις τρεις παρά τέταρτο.