Οι «μυθικές» Αλκυονίδες, η επιστημονική εξήγησή τους και πώς πήραν το όνομά τους

altΜια όαση καλοκαιρίας μέσα στον χειμώνα
Είναι το ευχάριστο ζεστό και ηλιόλουστο «διάλειμμα», μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Οι ανοιξιάτικες μέρες μετά τις γιορτές και την αλλαγή του χρόνου, οι λεγόμενες Αλκυονίδες Μέρες, έχουν τις μυθολογικές πτυχές τους αλλά και την επιστημονική τους εξήγηση, που σχετίζεται με τη γεωγραφική θέση της χώρας.«Η παράδοση μπορεί να λέει ότι οι Αλκυονίδες είναι κάποιες ημέρες που χρειάζεται η αλκυών, ένα πουλί για να μπορέσει να γεννήσει και να κλωσήσει τα αυγά της, αλλά στην ουσία πρόκειται για κάτι τελείως φυσιολογικό καθώς σαν χώρα είμαστε πολύ νότια σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης στην νοτιοανατολική Μεσόγειο και μέσα στο χειμώνα υπάρχουν κάποια διαστήματα καλοκαιρίας, μικρά ή μεγάλα δεν έχει σημασία.
 Λόγω του συσχετισμού με την κλιματική αλλαγή θεωρούμε ή μερικές φορές έτσι περίπου γίνεται να είναι πολύ μεγάλα αυτά τα διαστήματα που έχουμε ανομβρία, άρα γενικά καλό καιρό» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής Προγνώσεων της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας Αντώνης Λάλος και προσθέτει: «Θεωρούμε τρεις-τέσσερις ημέρες μαζεμένες που χαρακτηρίζονται από ηλιοφάνεια, από διαφορά θερμοκρασίας την ημέρα από την νύχτα με ένα εύρος που μπορεί να φτάνει και τους 15 και τους 20 βαθμούς Κελσίου σε πολλές περιπτώσεις και άπνοια, Αλκυονίδες Ημέρες».Η ύπαρξη ημερών καλοκαιρίας στην Ελλάδα μέσα στον χειμώνα, δεν είναι κάτι καινούργιο αλλά έχει παρατηρηθεί διαχρονικά, αν και οι λεγόμενες Αλκυονίδες Ημέρες δεν έρχονται κάθε χρόνο.
«Η στατιστική εδώ και πολλά χρόνια έχει δείξει ότι υπάρχει ένα μέγιστο εμφάνισης αυτών των θερμοκρασιών μεταξύ 15 Δεκεμβρίου και αρχών Φεβρουαρίου περίπου. 

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 07.52
Δύση: 17.23
Σελήνη
10 ημερών
1829
Ελληνικός στολίσκος κυριεύει δύο τουρκικές κανονιοφόρους στο λιμάνι της Πρέβεζας.
1878
Εθελοντικά σώματα από την ελεύθερη Ελλάδα εισέρχονται στην Κεντρική Θεσσαλία.
1943
Το αντιτορπιλικό "Βασίλισσα Όλγα" βυθίζει ιταλικό πετρελαιφόρο στην Αδριατική.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Οι Ινδιάνοι και ο καιρός

Υπάρχει μια φυλή Ινδιάνων που κατασκηνώνει στις μεγάλες λίμνες κοντά στα σύνορα με τον Καναδά.
Την εβδομάδα των Χριστουγέννων, οι γηραιότεροι της φυλής ρώτησαν τον αρχηγό αν θα είναι κρύος ή όχι ο φετινός χειμώνας. Ο αρχηγός πήγε και ρώτησε το μάγο της φυλής, αλλά αυτός ήταν τύφλα στο μεθύσι και ήταν αδύνατον να συνεννοηθεί μαζί του.
Το παίρνει λοιπόν απόφαση και πηγαίνει στην γειτονική πόλη και από τον τηλεφωνικό θάλαμο καλεί τη Μετεωρολογική Υπηρεσία και ρωτάει πώς θα είναι ο καιρός το χειμώνα.
Πολύ κρύος, του απαντά η Μετεωρολογική Υπηρεσία. Επιστρέφει λοιπόν στον καταυλισμό και διατάζει τους άντρες του να συλλέξουν όσο περισσότερα ξύλα μπορούν. Δεν έκανε όμως και τόσο κρύο, περιμένει να περάσουν 10 μέρες και ξαναπηγαίνει στην πόλη για να τηλεφωνήσει στη Μετεωρολογική Υπηρεσία.
Πάρα πολύ μεγάλο κρύο έρχεται, τον πληροφορούν από εκεί. Επιστρέφει στη φυλή του και τους λέει να μαζέψουν και το παραμικρό ξυλαράκι γιατί έρχεται πολύ βαρύς χειμώνας.
Βαρύς χειμώνας όμως δεν ήρθε κι ένα μήνα μετά ξαναπηγαίνει στην πόλη για να τηλεφωνήσει. «Είστε ακόμα σίγουροι ότι έρχεται βαρυχειμωνιά» ρωτάει τη Μετεωρολογική Υπηρεσία.
«Μα τι λέτε κύριε», του απαντούν, «να φανταστείτε ότι οι Ινδιάνοι που κατασκηνώνουν στις μεγάλες λίμνες, κοντά στα σύνορα του Καναδά, μαζεύουν ξύλα σαν τρελοί!».