Πώς διαλέγουμε χταπόδι;

altΝα έχει δύο σειρές βεντούζες
Στις ελληνικές θάλασσες «κολυμπούν» γύρω στα 9 διαφορετικά είδη χταποδιού, που ξεχωρίζουν από μικρές λεπτομέρειες στην εμφάνισή τους.Αυτό που βρίσκουμε πιο συχνά στις ψαραγορές είναι το χταπόδι το κοινό, το οποίο δεν ξεπερνά συνήθως τα 3 κιλά.Εκτός από τα χταπόδια, βρίσκουμε και μοσχιούς (λέγονται και μοσχοχτάποδα ή καλαμαροχτάποδα), που θεωρούνται υποδεέστερο είδος και υστερούν κάπως σε γεύση.
 Γι’ αυτό και είναι πολύ φθηνότερα. Συνήθως είναι πιο μικρά από τα χταπόδια και με κοντόσωμα πλοκάμια, αλλά υπάρχουν και μοσχιοί που μοιάζουν πολύ στα χταπόδια. Ο μόνος τρόπος να τα ξεχωρίσουμε είναι από τις βεντούζες τους. Τα χταπόδια έχουν δύο σειρές βεντούζες σε κάθε πλοκάμι, ενώ ο μοσχιός μόνο μία.
Για ορισμένες «κατσαρολάτες» παρασκευές ή για χταποδοκεφτέδες, οι μοσχιοί ταιριάζουν μια χαρά και δεν υπάρχει λόγος να μην τους προτιμάμε, αν θέλουμε να κάνουμε και λίγη οικονομία. Αρκεί να ξέρουμε τι αγοράζουμε και να μην πληρώνουμε το μοσχιό για χταπόδι. Ο μοσχιός κοστίζει περίπου 3 ευρώ το κιλό, ενώ ένα φρέσκο χταπόδι κοστίζει από 13 μέχρι 20 ευρώ το κιλό, ανάλογα και με τη χώρα προέλευσης (π.χ. του Ατλαντικού είναι φθηνότερα).
Η μύτη είναι ο καλύτερος σύμβουλος
Αν το χταπόδι είναι χαλασμένο, η μυρωδιά του θα μας… αποθαρρύνει. Είναι τόσο έντονη, που ακόμη και οι λιγότερο σχετικοί θα καταλάβουν αμέσως ότι αυτό το χταπόδι δεν τρώγεται. Και επιπλέον, και οι ίδιοι οι ψαρομανάβηδες δεν το αφήνουν στον πάγκο γιατί δυσφημεί την πραμάτεια τους. 
 

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 05.38
Δύση: 19.14
Σελήνη
10 ημερών
1821
Επαναστατικά τμήματα εισέρχονται στην Αθήνα και υψώνουν τη Σημαία της Επαναστάσεως.
1919
Το Στρατηγείο Θεσσαλονίκης διατάσσει την I Μεραρχία να μεταφερθεί στη Μικρά Ασία προς κατάληψη της Σμύρνης και της περιοχής της.
1941
Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την Χαλκίδα και εισβάλλουν στην Αττική.
Γερμανοί αλεξιπτωτιστές καταλαμβάνουν τον ισθμό της Κορίνθου.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Ο πιο γρήγορος μπαμπάς...

Στην αυλή του σχολείου, τρία παιδιά συζητάνε για τη... μεγαλοσύνη των μπαμπάδων τους και τα κατορθώματά τους.
- Ο μπαμπάς μου, λέει το ένα, είναι τόσο γρήγορος, που πετάει ένα βέλος με το τόξο του κι αρχίζει να τρέχει και φτάνει στο στόχο πριν απ το βέλος.
- Αυτό δεν είναι τίποτα, λέει το δεύτερο. Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι κυνηγός. Πυροβολεί με την καραμπίνα του και αρχίζει να τρέχει προς το θήραμα και το φτάνει πριν το χτυπήσουν τα σκάγια.
- Ο δικός μου ο μπαμπάς είναι πιο γρήγορος απ όλους. Είναι δημόσιος υπάλληλος και σχολάει στις 3:30, αλλά είναι σπίτι απ τις τρεις παρά τέταρτο.