"Δεν διαλέγουμε τι χρώμα θα έχουν οι αλυσίδες μας. Διαλέγουμε το δρόμο της οργάνωσης και του αγώνα!"

της Κωνσταντίνας Βαρνάβα*

Για ακόμα μια φορά, μας ζητάνε να διαλέξουμε ποιος θα διαχειριστεί την εξαθλίωση που βιώνουμε.
Ποιος θα υλοποιήσει αυτά που ήδη έχουν αποφασιστεί εναντίον μας. Μας ζητάνε να επιλέξουμε και να επικυρώσουμε το δήμιο της ζωής και των ονείρων μας.

Γιατί μόνο αυτή την επιλογή μας λένε ότι μπορούμε να κάνουμε: τι χρώμα θα έχουν οι αλυσίδες μας.
Τίποτα από όλα αυτά που μας επέβαλλαν δεν είναι φυσιολογικό και νομοτελειακό. Η μαζική ανεργία που θερίζει μια γενιά με τόσα πτυχία και απανωτές εξετάσεις, για να τη στείλουν τελικά στη μετανάστευση. Τα ελαστικά ωράρια και η δουλειά από Κυριακή σε Κυριακή για ένα μισθό που δεν καλύπτει ούτε τις βασικές μας ανάγκες. Η τρομοκρατία στο χώρο δουλειάς υπό την απειλή της απόλυσης, να σκύβεις το κεφάλι και να κάνεις αυτό που σου λένε, να λες και «ευχαριστώ και να χαμογελάς γιατί έχεις δουλειά». Τα εργατικά ατυχήματα που είναι περισσότερα από κάθε άλλη χρονιά. Οι απλήρωτες υπερωρίες, η ανασφάλιστη εργασία, τα χρωστούμενα μηνιάτικα. Η 8μηνη εργασία και τα διάφορα προγράμματα ΕΣΠΑ, που μας ξαναρίχνουν πάλι πίσω την ανεργία, όταν μπαλώσουν τις στατιστικές. Η απλήρωτη/ανασφάλιστη πρακτική εργασία στο τέλος της σχολής, η μαθητεία από τα 16 στα τεχνικά λύκεια, να σε ετοιμάζει από τα πριν γι’ αυτό που πρόκειται να συναντήσεις.
Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι ποιο ή ποια κόμματα θα βγουν στην κυβέρνηση για να ψηφίζουν και να εφαρμόζουν την ίδια πολιτική. Το πραγματικό δίλημμα είναι αν θα αντισταθούμε ή θα υποταχθούμε.

ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.
Οι αυταπάτες γκρεμίζονται. Οι εύκολες «λύσεις» που θα άλλαζαν τα πράγματα «από τα μέσα» καταρρέουν. Η «Αριστερά» της διαχείρισης, συνέχισε την ίδια αντιλαϊκή πολιτική. Η επίθεση θα συνεχιστεί με οποιαδήποτε κυβέρνηση, πιο άγρια από ποτέ. Και δεν θα σταματήσει αν δεν τη σταματήσουμε εμείς με την οργανωμένη πάλη και τον μαζικό αγώνα.
Να κλείσουμε τα αυτιά μας σε αυτούς που λένε ότι «το σκηνικό είμαστε μικροί για να αλλάξουμε». Ο λαός και η νεολαία όταν επιλέξουν το δρόμο του αγώνα, έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την πολιτική τους.
Η συμμετοχή στις εκλογές μόνο ένα νόημα μπορεί να έχει. Την προετοιμασία για τις μάχες της επόμενης μέρας. Τη στήριξη σε εκείνη την πολιτική άποψη που ανέλυσε τον κόσμο όπως πραγματικά είναι. Την απόρριψη του δήθεν «μονόδρομου» της εκμετάλλευσης, και την επιλογή του πραγματικού μονόδρομου, αυτού της συγκρότησης της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων σε γραμμή Αναμέτρησης με το σύστημα. Τη συμπόρευση, την επόμενη μέρα των εκλογών, για να ανοίξουν μέτωπα πάλης του λαού και της νεολαίας, απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Τη συστράτευση με την επαναστατική προοπτική για τη μοναδική πραγματική κοινωνική και πολιτική διέξοδο: την Ανεξαρτησία και το Σοσιαλισμό.
Αυτή είναι η πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) και με αυτή ζητάει τη ψήφο τόσο της νεολαίας αλλά και κάθε λαϊκού ανθρώπου. Είναι μια κατεύθυνση που την παλεύει με συνέπεια κάθε μέρα και θα συνεχίσει να την υπηρετεί και μετά τις εκλογές. Είναι μια κατεύθυνση που πρέπει να “πάρει πόντους” στο λαό και στο κίνημα. Για αυτό είναι σημαντικό να ενισχυθεί και στις 7 Ιούλη.

* Η Κωνσταντίνα Βαρνάβα είναι υποψήφια με το ΚΚΕ(μ-λ) στην Καρδίτσα. Είναι 29 χρονών απόφοιτη του Οικονομικού του ΑΠΘ. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 07.20
Δύση: 17.05
Τελευταίο Τέταρτο
1821
Πρώτη Εθνική Συνέλευση, αρχικά στο Άργος και εν συνεχεία στην Επίδαυρο.
1912
Συνάπτεται 15ήμερη ανακωχή μεταξύ Τουρκίας και Βουλγαρίας, η οποία εκπροσωπούσε και τις κυβερνήσεις Σερβίας και Μαυροβουνίου.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Ο ηλεκτρολόγος, ο μηχανικός και ο κομπιουτεράς

Τρεις φίλοι στο αυτοκίνητο

Τρεις φίλοι, ένας ηλεκτρολόγος, ένας μηχανικός κι ένας κομπιουτεράς πάνε μια βόλτα με το αυτοκίνητο. Κάποια στιγμή το αυτοκίνητο κάνει έναν περίεργο θόρυβο και σταματάει.
Αρχίζουν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει και να προσπαθούν να βρουν μια λύση, οπότε λέει ο ηλεκτρολόγος:
«Πιστεύω ότι φταίνε τα ηλεκτρικά που χάλασε το αμάξι!»
Ο μηχανολόγος το σκέφτεται για λίγο και λέει:
«Εγώ λέω ότι το πρόβλημα είναι μηχανολογικό!»
Κι έρχεται η σειρά του κομπιουτερά και λέει:
«Εγώ λέω ότι πρέπει να βγούμε και να ξαναμπούμε, μήπως τρέξει!»