altΣαράντα τέσσερα χρόνια μας χωρίζουν από την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973. Η επέτειος μιας από τις πιο μεγάλες στιγμές στη μεταπολεμική ιστορία μας εξακολουθεί να εμπνέει τη νεολαία και το λαό, και να κατευθύνει τους αγώνες μας για ελευθερία, δημοκρατία, παιδεία και κοινωνική πρόοδο.

Το Πολυτεχνείο παραμένει άσβηστη και φωτεινή μνήμη, αλλά ταυτόχρονα και βίωμα και ζώσα πραγματικότητα ακόμα και για τις γενιές που δεν το έζησαν.
Ο Νοέμβρης του 1973 υπήρξε το ορμητικό ξέσπασμα φοιτητών και λαϊκών δυνάμεων ενάντια στη δικτατορία. Έδειξε πως η Χούντα των συνταγματαρχών δεν είναι αήττητη, εμψύχωσε τους διστακτικούς και απογοητευμένους, έδωσε νέα πνοή στη νεολαία, ακύρωσε τα σχέδια του δήθεν «εκδημοκρατισμού» του στρατοκρατικού καθεστώτος. Με την εξέγερση του Πολυτεχνείου βρήκαν τη συνέχειά τους το έπος του 1940-41 και οι αγώνες που ακολούθησαν για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία.
Το Πολυτεχνείο υπήρξε το αποκορύφωμα των κινητοποιήσεων φοιτητών, νεολαίας, αγροτών και άλλων εργαζομένων κατά της φασιστικής χούντας, με προάγγελο την κατάληψη της Νομικής Σχολής στην Αθήνα, το Φλεβάρη του 1973. Υπήρξε το αποκορύφωμα του αντιδικτατορικού αγώνα που είχε προηγηθεί και βρισκόταν σε εξέλιξη, με τεράστιο ανθρώπινο κόστος και θυσίες για όσους αγωνιστές έπεφταν στα χέρια της δικτατορίας. Οι αντιδικτατορικές οργανώσεις είχαν χαράξει βαθιά τα συνθήματα της πάλης στις συνειδήσεις των πολιτών, ιδιαίτερα της φοιτητικής νεολαίας, που ήταν τότε στην πρωτοπορία των κοινωνικών και πολιτικών δημοκρατικών διεκδικήσεων στον τόπο μας.
Η αυθόρμητη δυναμική της εξέγερσης ξεπέρασε δισταγμούς, αντιρρήσεις, πολιτικούς ενδοιασμούς και μικροσκοπιμότητες, και συνένωσε στον κοινό αγώνα μεγάλες ομάδες φοιτητών και άλλων πολιτών. Γι’ αυτό και κανένας σήμερα δεν δικαιούται να εμφανίζεται ως ο μόνος ή ο αυθεντικός «κληρονόμος» του νοήματος και των οραμάτων του Πολυτεχνείου. Το Πολυτεχνείο ανήκει σε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για τα ίδια οράματα, για εθνική ανεξαρτησία δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Συμπυκνώνει, εντέλει, διαχρονικά και οικουμενικά στοιχεία με αγωνιστικά χαρακτηριστικά
Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας, χαιρετίζει τον ξεσηκωμό του λαού και ιδιαίτερα της εργαζόμενης και σπουδάζουσας νεολαίας, που με τόλμη, αυτοθυσία και αγωνιστικότητα όρθωσε τότε το ανάστημά της στη δικτατορία και καλεί όλους τους καθηγητές να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις που προγραμματίζουν οι φορείς για να τιμήσουν το Πολυτεχνείο.

Το Δ. Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Ζώδια Προβλέψεις

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 07.14
Δύση: 19.29
Σελήνη
11 ημερών
325 π.Χ.
Ο Ελληνικός Στόλος του Μ. Αλεξάνδρου αποπλέει από το λιμάνι Μάτταλα (στις εκβολές του Ινδού ποταμού).
1804
Οι Τούρκοι σφάζουν στην Κωνσταντινούπολη τον νεομάρτυρα Ιλαρίωνα από την Κρήτη.
1921
Αρχίζει η μάχη του Ακροϊνού (Αφιόν Καραχισάρ).
1922
Αρχίζει η διάσκεψη για την ανακωχή στα Μουδανιά.
1942
Μέλη της αντιστασιακής οργανώσεως ΠΕΑΝ ανατινάσσουν το κτίριο της φιλοαξονικής οργάνωσης ΕΣΠΟ.
1944
Οι Γερμανοί βομβαρδίζουν την Παραμυθιά Θεσπρωτίας.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Στο ίδιο βαγόνι

Στο ίδιο κουπέ ενός τρένου βρίσκονταν ένας Έλληνας και ένας Γερμανός. Απέναντι τους κάθονταν μια γριά 80 χρόνων και μια γκομενάρα 20. Την λιγουρεύονταν ο Έλληνας με τον Γερμανό αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γιατί ήταν η γριά μπροστά. Κάποια στιγμή το τρένο περνάει μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ και ξαφνικά ΣΠΛΑΑΑΤΣ!! Ακούγεται μια σφαλιάρα που έπεσε. Σκέφτεται ο Έλληνας:
- "Ατιμος ο Γερμανός πήγε να βάλει χέρι στην κοπέλα και αυτή τον χαστούκισε."
Σκέφτεται ο Γερμανός:
- "Εγώ την σφαλιάρα κατά λάθος."
Σκέφτεται η κοπέλα:
- "Αυτοί οι δυο μαλάκες πήγαν να μου βάλουν χέρι αλλά κατά λάθος το έβαλαν στη γριά."
Σκέφτεται η γριά:
- Γερμανέ απ' την Κατοχή στη χρωστούσα!"